Kto moze windykowac.

Nie, radca prawny i adwokat nie ma wylacznosci na dochodzenie naleznosci w imieniu i na rzecz klienta, aczkolwiek z zachowan i zgorszenia prezentowanych przez niektorych z nich wobec windykatorow i firm windykacyjnych (nie-prawnikow i nie-kancelarii prawnych), mozna odniesc wrazenie, iz uwazaja za swietokradztwo i bezprawne wtargniecie, gdy takie podmioty zajmuja sie egzekwowaniem roszczen. Zadaja czasem niby retoryczne pytanie "jaka jest podstawa prawna do dzialania firm windykacyjnych?" Ano jest taka podstawa: Konstytucja i ustawa o swobodzie dzialalnosci gospodarczej z dnia 2 lipca 2004 r. Koniec i kropka. Co ciekawe jednak, to niektorzy z przedstawicieli palestry postepuja tak nikczemnie, ze ze swieca szukac zachowan o podobnym poziomie (a raczej braku) etyki w firmach "okoloprawnych" - jak czasem nazywa sie firmy windykacyjne. Tymczasem prawo przewiduje, ze windykator - nie prawnik lub po prostu jakikolwiek obywatel moze byc pelnomocnikiem innego podmiotu (osoby fizycznej lub prawnej) nawet w sadzie i przed organem egzekucyjnym! Wystarczy, ze podpisza ze soba umowe przelewu powierniczego wierzytelnosci. Wowczas pelnomocnik na czas obowiazywania umowy staje sie formalnie wierzycielem i jezeli zdecyduje sie dochodzic roszczenia sadownie, uzyska orzeczenie na swoje nazwisko, bedac w postepowaniu powodem. Jak wiadomo, wierzyciel nie musi od razu po uplywie terminu platnosci kierowac roszczenia na droge sadowa. Moze probowac polubownych (bardziej lub mniej), pozasadowych negocjacji z dluznikiem, jak czynia firmy windykacyjne, aby sobie i klientowi zaoszczedzic zmudnego oczekiwania na final sprawy sadowej oraz ewentualnie postepowania egzekucyjnego, trudnego zreszta do przewidzenia jezeli idzie o efekt. Kodeks cywilny stoi na stanowisku dopuszczalnosci przelewu wierzytelnosci cywilnoprawnych bez zgody dluznika, chyba ze sprzeciwia sie to ustawie, umowie stron lub wlasciwosci zobowiazania. Jednak art. 512 kc przewiduje, iz dopoki zbywca nie zawiadomil dluznika o przelewie, spelnienie swiadczenia do rak poprzedniego wierzyciela (zbywcy) ma skutek wzgledem nabywcy, chyba ze w chwili spelnienia swiadczenia dluznik wiedzial o przelewie. Z tresci przepisow kc dotyczacych przelewu wierzytelnosci mozna wyprowadzic nastepujace wnioski. Po pierwsze, zawiadomienie dluznika o cesji nie ma zadnego wplywu na waznosc lub skutecznosc przelewu okreslonej wierzytelnosci - oba zdarzenia sa od siebie calkowicie niezalezne. Po drugie natomiast, skuteczne zawiadomienie dluznika o cesji oddzialywa na skutki, jakie wiaza sie z zaplata na rzecz poprzedniego wierzyciela. Powolany wyzej art. 512 kc chroni dluznika dzialajacego w dobrej wierze - dluznik, ktory nie wie o przelewie moze nadal swiadczyc na rzecz poprzedniego wierzyciela (zbywcy), co wywoluje skutek wobec nowego wierzyciela (nabywcy). Zaplaty na rzecz zbywcy nie mozna uznac za skuteczne - wobec nabywcy wierzytelnosci - spelnienie swiadczenia przez dluznika, jesli dluznik wiedzial o przelewie: badz w drodze zawiadomienia go o tym fakcie przez zbywce, badz w inny sposob. Ochrona dluznika przestaje bowiem dzialac, gdy dluznik wiedzial o przelewie w chwili spelnienia swiadczenia.